سریع بدون فکر می گویم که جایش نیست!!

می پرسد چرا؟ "

خوب واقعا چرا ؟ سبد خالی که تعریف خاصی ندارد پس لابد هر چیزی را می توان در آن چپاند!  شاید هم مشکل اش همین باشد . هیچ کدام از ما نه به تنهایی و نه با هم نتوانستیم  به آن تعریف خاصی بدهیم شاید فکر کردیم ایده ۳ نفر آدم بیکار با افکار و سلیقه های گاهی متضاد خود به خود می تواند جذاب باشد .

نتیجه : نتیجه گیری نمی کنم چون شما دو تا تنبل رو خوب شناختم!!!!!! نتیجه اش با خودتون شاید به این بهونه چیزکی نوشتید و  پشت کنکوری ها ( که البته بنده هم جزوشان هستم) را خوشحال کردید.

 پ.ن ۱: وبلاگ مصداق عینی نامه اعمال بشر است ، هر آنچه کرده اید در آن ثبت و ضبط شده است! 

پ.ن ۲ : این رو هم واسه تو می نویسم ، کل زندگی یک واقعه اجتناب ناپذیر است وقایع کوچکش که بماند!

یه جورایی دلم براش تنگ شد

به یاد     آن    روز گرم تابستان اوفتادم ،لمیده روی چمن های باغ شازده

دوباره می سازمت و...

  از خواب بیدار شی و خمیازه بکشی و  ببینی که  بی خیال  پشت مانیتور نشستی و داری "آپدیت " می کنی...

چند روز بعد :  من دارم تنهایی  یه  "سبد خالی " رو به دوش می کشم ، واقعا کسی نمی خواد به من کمک کنه ؟

چند روز بعد تر :  شاید من خیلی بی کار و علافم؟!!! 

     " پاییز را از پشت پنحره دریافت می کنم ، برگ های سرخ و زردی که بی صدا ، رقصان ، کف حیاط و یا روی دیوار ها میریزند"

- لابد دوباره دلتنگ او شده

    " پاییز بود که مردی با بوی جنگل اهلی ام کرد ، پیش از آن در پاییز که راه می رفتم صدای خش خش جدا شدن برگ ها بود و ناله شان زیر پاهایم . آن سال ها جز صدای او چیزی نشنیدم ... صدای نفس های پاییز را گم کردم."

-کجاست ؟

-نشسته روی صندلی پشت پنجره ، تاب می خورد ...