مرسی که هستی و

هستی را رنگ می بازی.

شب تولدم اومدم و نه انگار کسی اینجا هست رد پای مهرگان.......سبد هنوز نبض دارد.

به قول تیرگان امشب می خواهم به بهانه ی رب قرن اشغال زمین جشن بگیریم.

خیلی منتظرم امسال

انتظار ...

آیا صدای زنگ تلفن را خواهم شنید...!!!

منتظر تولد یک سا لگیش در کلوت های شهداد هستیم 

سه نقطه ...

سید خالی من ، من از تو خا لی ترم

نه برای من

نه برای تو

نه برای آدم و حوا

عید وماهی قرمز و سیر و سمنو و میذارم و میریم شاید زاینده رود ماهی خوشکلی پیدا شه

مهرگان در جواب غیبت کبراش :دل خوش سیری چند

و من

تاپ با صفه کلید روی صفه هم چیزه جالبی نیست

 همچون درختکی در باد

آنجا کسی نبود

جز من و خیال و تنهایی

تنها

رقصیدم

پ.ن:دلم برایتان تنگ شده،نمی دونم یادتون هست یا نه ولی این موزیک متن وبلاگمون بود اون شب که ما کارونی خوردیم با لوبیا سبز اممممممم خوشمزه بود.دلم خواست اون شب ها را 

یه نگرانی عجیب تو وجودمه ،هر چه بیشتر به تموم شدن درسم نزدیک می شم

بیشتر می ترسم

یه مر حله جدید از زندگی

تا اینجا که هیچی به انتخاب خودم نبوده

بهره جویی از انسانی دوست داشتنش بی احساس عشقی

او را  به خود وانهادن

و گفتن این که دیگر نمی شنا سمش

یه سفید برفی هم باهاش اومد

یه فرشته ی کوچولو

اون من بودم

ماهیار عزیزمون

در شهر من امروز هوا تازه شد.

در هوای تازه ،تازه هایی شنیدم.

زنی مردی را کشت،نا راحتی داشت!!!؟؟؟

ما شین ها بیمه هستند ،دیه ها را بیمه می دهد.

زن ،پشت فرمان خونسرد بود به سردی جسد مرد.

شهر من امروز مرگ شیشه ای داشت ،پسرکی ۱۷ ساله از کریستال

در شهر من امروز مردی به دار آویخته شد.

امشب  شهرمن خیس است.

هوا تازه خواهد ماند!!! 

پخش فیلم مستند یک ساعته

صحنه ای از یک بیمارستان ،ایران است، تهران ،گفتگو هایی به زبان فارسی ،صدای تار خزن آلودی و درد قصه، صدای زنی بیگانه که لابد سوئدی حرف می زند،جه خوب است که نمی فهمم چه می گوید.

بیست دقیقه می گذرد،دستم را آهسته آهسته روی موس می برم،نمی خواهم با زدن یک ضربدر فرار کنم ولی دیدنش چیزی  بیش از توان من می خواهد .

صدای آدم های فیلم ،گفتگو ها، به حراج گذاشتن خودشان،

ضجه ای که می گفت به مبلغی بیش از یک میلیون تومن دز قبال فروش کلیه اش نیاز دارد :دو سال پیش ازدواج کردم،الان کارم را از دست .... خانه ام....زنم ...

-گروه خونی A+ خیلی زیاده بیش تراز یک میلیون دویست نمیشه

دختری آمد ،زیبا بود ،خواهرنش ... سه میلیون

مادری گریان وهراسان ،از مردی می خواست تا بررسی کند که پسرش کلیه اش را در کدام بازار به حراج گذاشته...

و اما من..

 به اصطلاح شکرگذاری برای نعمت در مقابل این صحنه ها خود خواهی محض است.

تصمیم گرفتم اگر زمانی خواستم که نباشم ،نیازمند ترین ها را بیابم و در اختیار آن ها بگذارم زند گی را ،رایگان

چند نفر زنده می مانند؟

پ.ن:تکان دهنده است ولی داستان نیست.

ما هم نمی دونیم چی شد که یه دفعه یه حس مشترک بین اعضای سبد به وجود اومد و دست ها به قلم ها نرسید و قلم ها به کاغذهاو...

شاید نوشتن ها فقط تکرار مکررات  می شد ، چون حال همه کما کان همون حاله.

ولی یه اتفاق تازه داشتیم ،واونم احساسی بود که من داشتم وقتی می شنیدم که دختر بچه ی با نمکی به مامانش می گفت :"مامان چقدر عروس و داماد شکمون اول خودشون کیک میخورن بعد به مهمونا می دن".

دوربین من هم مرد.و باعث شد خیلی از صحنه ها رو از دست بدیم.

.فعلا تا چند وقتی فقط باید خودم ببینم.

حالا   ای نازنین لحظه های بی قراری or 

Welcome to the hotel california

؟کدوم بهتره؟

پ.ن:منظور پشت کنکوری های ارشد بود.پشت کنکورهای دیگه نخونن

یه جورایی دلم براش تنگ شد

به یاد     آن    روز گرم تابستان اوفتادم ،لمیده روی چمن های باغ شازده

دوباره می سازمت و...

 خاله ی اول :   تبریک، خوشحالی ،خنده ،شور ،شکلات ،شیرینی،  ...

 تنها کسی که گریه میکنه اون کوچولوست که تازه اومده و خاله درد داره و نگران

خاله ی دوم : غم ،درد ،شیون ،ضجه،بهت،...

تنها کسی که گریه نمی کنه اون کو چولوست که تازه رفته و شاده ،و خاله که درد داره و ...

از هر تولدی دلم می گیره دلم به حال اون کسی که باید وارد این تیمار خونه ی بزرگ بشه  می سوزه بدا به حالش و اون که میره " خوشا به حالش "

و........             همه چیز آن گونه که می نمایند نیستند

و بعد بفهمی واقعآ شرو ور بوده

                          می گشایم

و رویاهای تو با من به لقاح می نشینند

و مروارید سیاه و بی تای ترا

                                         بارور می شوم

و بر سر انگشتانم

از کوهی به کوهی می جهم

تا شب را و رقیبان را

                           بیدار نکنم

غاده السمان ۱۹۷۷

همش فکر میکنم  بهیموت با اون سیبیلاش الان از پنجره ی اتاقم میاد تو خدا رو شکر سیبیلاشو نزده چون فکر کنم بدون سیبیل باید ترسناک تر باشه.

حس میکنم کم کم منم از کلینیک دکتر استراوینسکی سر در میارم اگه همینجوری ادامه پیدا کنه، آخه الان که خوابیده بودم حس اینو داشتم که غزائیل وکروویف الان پشت سرم هستن و یکیشون داره میزنه به شونم

بوی سوختنی عجیبی  میاد صدای ماشین هم میاد ،ظاهرآ تو کوچه ی بغلی یه خونه آتیش گرفته(ربطی به کتاب نداره)

خلاصه همه این مسائل باعث شد که من این وقت شب اینجا در حال نوشتن باشم

وقتی که آدم کانکته ،ترسش میریزه

امیدوارم زیاد از خوندن "مرشد و مارگریتا" نترسیده باشین چون به هیچ وجه ترسناک نیست هر چی باشه ارزشه اونو داشت که ما (من ،مهرگان و تیرگان)چندین ساعت تو نمایشگاه دنبالش بگردیم و وقتی هم پیداش کردیم از ذوقش ۳ جلدشو بخریم..

-آقا چنده این کتاب؟

-۵۲۵۰ با تخفیفش میشه ۴۲۵۰

-آقا ۳ بخریم جند میشه؟

-همون قیمت خانوم مگه بقالیه ...  میخواین فله ای ببرین    {با یه لبخنده احمقانه}

اینم یه خاطره ازاون روز که احساس با فرهنگی میکردیم

این سبد و ببینید جقدر پر کردنش قشنگ به نظر میاد(عامل محرک)

شاید این وقت سال بودن توی سایت دانشگاه دلیلی باشه برای اینکه یادآوری کنم مه من هم زنده البته هنوز....

یه مدتی هست که از شر امتحانات خلاص شدم ولی

آره هم کامپیوترم کلآ از رده خارج شده هم اینکه تلفنم قطیده آخه این دلیلا کافی نیست

حالا هم که اینجا (دانشگاه )هستم..............

vaiiiiiii pedaram dar omad in keyboard haye inja horofe farsi roshon nist in se khat ro ke neveshtam pedaram dar omad hamash bar paye hadso goman va mese kasi ke bare avale  ke neshaste  poshte keyboard injori klid haro feshar midadam bad ham ye nega be safe ke bebinam dorost  type shode in pesare pciye kenari ba khodesh chi dare mige ,man che bedonam

hala nemidonam chera in hame esrar dashtam farsi type she ,shayad hamon araghe meli  labood

tirgan   negaran dastaye doro bare man nabash ye jori az paseshon bar miam,belakahre ma  ham bine hamin dasta bozorg shodim

koli barname vase in sabad khali to tabeston dashtam va albate daram vali khob felan ke khodam az sabad khali taram

ta didar bad

  یه نگاه به پاهای لاغر اون ،یه نگاه به پاهای خودم.

   یه وانت پر از گوسفند ،گوسفدای بیچاره به سختی سرشون رو بالا نگه داشته بودن تا خفه نشن ،حیونکی ها خبر نداشتن کجا میرن ،وقتی آّبی آسمونو می دیدن ضجه دار تر داد می کشیدن،بَه بَه...

 باز پاهای سیاه اون مرد رو دیدم انگار از هم باز تر شده بودن.

  وانت گوسفندها رو دیگه نمی دیدم،دوباره نگام افتاد به پاهای مرد،نه واقعأ هر لحظه از هم باز تر می شدن،ترجیح دادم دیگه پاهای سیاهشو نبینم ،عرق خودم شدم و اون کوه هایی که خیلی از من دور نبودن...

  میشه تو این کوه ها هم مردمانی زندگی کنن که حتی لباس رو هم نشناسن ،از صبح که شنیده بودم که در کوههای جیرفت یک روستا با جمعیت ۱۲۰ نفره ،فاقد لباس ...تمدن و و .. به تازگی پیدا شدن حسابی فکرم رو مشغول کرده ، آخه مگه میشه.

  حرکت یه دستو تو پهلوم حس کردم،نگام باز افتاد به پاهای مرد کاملأ به من چسبیده بود این دفعه و دستش طوری تو پهلوی من حرکت می کرد که  ....

  صدام در اومد فحش و اعتراض،مرده با کمال خونسردی یه خورده خودش رو جم و جور کرد و صدای خنده ی مضحک راننده ...

  نه انگاری وجود اون قبیله ی ۱۲۰ نفری هم خیلی غیر معقول نبود کافیه چشاتو باز کنی و ببینی که کجا هستی ،می بینی تو هم میتونی یه واقعیت غیر قابل باور برای دیگرون باشی،یه قبیله به ظاهر رشد کرده،شاید ظاهرأ هم نه

  به محض ترمز ماشین درو باز کردم و پریدم بیرون کمی که جلوتر رفتم برگشتم اون مرد رو دیدم،قیافه ی آفتاب سوخته و حقیری داشت.

   چقدر کثافت پشت نگاهش جمع شده بود.