ما هم نمی دونیم چی شد که یه دفعه یه حس مشترک بین اعضای سبد به وجود اومد و دست ها به قلم ها نرسید و قلم ها به کاغذهاو...

شاید نوشتن ها فقط تکرار مکررات  می شد ، چون حال همه کما کان همون حاله.

ولی یه اتفاق تازه داشتیم ،واونم احساسی بود که من داشتم وقتی می شنیدم که دختر بچه ی با نمکی به مامانش می گفت :"مامان چقدر عروس و داماد شکمون اول خودشون کیک میخورن بعد به مهمونا می دن".

دوربین من هم مرد.و باعث شد خیلی از صحنه ها رو از دست بدیم.

.فعلا تا چند وقتی فقط باید خودم ببینم.

حالا   ای نازنین لحظه های بی قراری or 

Welcome to the hotel california

؟کدوم بهتره؟

پ.ن:منظور پشت کنکوری های ارشد بود.پشت کنکورهای دیگه نخونن